บทที่ 3 คุ้ย แคะ แกะ เกา ซีเกมส์ที่มีแต่ปัญหา

 

ท่านนายกสมาคมกีฬาแห่งจังหวัดเชียงใหม่ในยุคของท่าน เสธ.ยอด เป็นบุคคลที่วงการกีฬาเมืองเชียงใหม่ มีความ ตื่นตัวมีความเคลื่อนไหวกันมากจนแทบเรียกได้ว่า

ทุกลมหายใจเข้าออกของบุคคลในวงการกีฬาตอนนั้นมีแต่ความเคลื่อนไหวจนไออุ่นมันกรุ่นระอุไปทั้งเมืองเลยก็ว่าได้

จากความคิดที่เราคิดกันว่าจะหาใครมาบริหารงานวงการกีฬาร่วมกันท่านนายกสมาคมเลือดทหารก็กลับกลายเป็นว่าเอาเข้าจริง ๆ มีผู้เสนอตัวมาทำงานจน แทบจะเลือกกันไม่หวั่นไม่ไหว

ในการประชุม ผู้ร่วมบริหารสมาคมกีฬาแห่งจังหวัดเชียงใหม่ ครั้งแรกหลังรับตำแหน่งนายกสมาคมนั้น ท่านนายกสมาคมฯพูดด้วยความหนักแน่นจริงจังว่า

คนเรานั้นถ้าจะรักชาติบ้านเมืองแล้ว มันต้องเริ่มที่จะต้องรักถิ่นเกิดบ้านเกิดของเราเสียก่อน ถ้าเราไม่เริ่มต้นที่จะรักบ้านเกิด เราย่อม ที่จะไม่รักเมืองและรักประเทศชาติได้

เพราะฉะนั้นทุกอย่างจะต้องรักที่บ้านเกิด แผนงานต่าง ๆ ที่น่าจะนำไปสู่ความยิ่งใหญ่ของนักกีฬาของจังหวัดเชียงใหม่ถูกกลั่นกรองออกมาจากสมองของผู้รู้เป็นขั้นเป็นตอนและเป็นแบบแผน

นั่นคือนักกีฬาของจังหวัดเชียงใหม่จะต้องขึ้นยืนแป้นในฐานะผู้ชนะให้มากที่สุด ไม่ใช่ไปไหนมีแต่นักกีฬาของเขาเอาไปกินหมด กว่าจะได้ชื่นชมนักกีฬาของเรา ก็ต้องคอยแล้วคอยอีก จนบางครั้งรู้สึกว่า คนบ้านเราไม่มีมือมีตีนหรืออย่างไร

เพราะฉะนั้นความตั้งใจของท่านเชียงใหม่จะต้องอยู่แถวหน้าในกีฬาแห่งชาติและเชียงใหม่จะต้องได้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติ ท่านจึงเริ่มประชาสัมพันธ์กับชาติเพื่อนบ้านก่อน

อันเป็นจุดก้าวสำคัญอีกจุดหนึ่งที่น่าจะนำเสียงเรื่องกีฬาของเชียงใหม่สู่ระดับนานาชาติ เพื่อจุดมุ่งหมายที่สำคัญคือกีฬาซีเกมส์และเอเชี่ยนเกมส์ในอนาคต

ซึ่งเป็นความคาดหวังที่มีจุดขายอยู่ในตัวอยู่แล้วคือการที่เชียงใหม่จะมีอายุครบ 700 ปี ในระยะเวลานั้นจึงน่าจะมีมหกรรมกีฬาระดับซีเกมส์เกิดขึ้นสักครั้งหนึ่งในแผ่นดินเมืองที่อยู่ยงคงกระพันมาหลาย ชั่วอายุคนแห่งนี้

ดูเหมือนว่าการพูดถึงเรื่องซีเกมส์ที่เชียงใหม่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนั้นเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะง่ายเหลือเกิน เพราะไม่ว่าจะหันหน้าไปปรึกษาใคร ใครก็ว่าดี ว่าเห็นด้วยทั้งนั้น

มีอยู่เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่พูดด้วยทำด้วย และเสธ.ยอดก็เป็นเพียงไม่กี่คนนั้นที่จริงจังกับเรื่องนี้ด้วย

บทที่ 1 / 2 / 3 / 4 / 5