ถ้าจะว่ากันไปแล้ว การพูดถึงการจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ที่จังหวัดเชียงใหม่นั้นมิใช่เรื่องที่เพิ่งจะพูดกันเมื่อวันวาน หากแต่เป็นเรื่องที่พูดกันมานานแล้วดูเหมือนว่าพอเชียงใหม่เสร็จจากการเป็นเจ้าภาพกีฬาเขตแห่งประเทศไทยครั้งที่ 2 นั้นจะมีการพูดถึงซีเกมส์ ที่เชียงใหม่ครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นว่ากันว่า เชียงใหม่เป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งประเทศไทยได้ดีพอสมควร ก็เลยเกิดความคิดของบางคนขึ้นว่า
กีฬาเขตแห่งประเทศไทยหรือกีฬาแห่งชาติที่มีเมืองต่าง ๆ มาร่วมการแข่งขันเจ็ดสิบกว่าเมืองหรือเจ็ดสิบกว่าจังหวัด นักกีฬาและเจ้าหน้าที่กว่าสองพันคนยังสามารถจัดได้
นับประสาอะไรกับกีฬาซีเกมส์ที่มีเมืองไม่ถึงสิบประเทศมาร่วมการแข่งขันกีฬาและเจ้าหน้าที่ไม่ถึงพันคน(ในตอนนั้น)จะไม่สามารถจัดได้ ดูแล้วจะเป็นเรื่องง่ายกว่าด้วยซ้ำ
แต่นั่นเป็นการพูดด้วยอารมณ์เสียมากกว่า คือเป็นอารมณ์คึกคักหลังจากได้จัดกีฬาแห่งชาติผ่านไปหยก ๆ แต่หาได้มีการดำเนินงานเป็นจริงเป็นจังไม่
เมื่อสิ้นยุคของผู้ว่าราชการเชียงใหม่ ที่ชื่อ พ.ต.อ.นิรันดร ชัยนาม ก็เกือบที่จะปิดฉากความคิดเรื่องซีเกมส์เชียงใหม่ไปเสียสิ้น แม้ว่าหลายต่อหลายครั้งที่มีข่าวปรากฎตามหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นและส่วนกลาง บ้างก็ตาม ก็มักจะเป็นความคิดเห็นของบุคคลในวงการกีฬาของจังหวัดเชียงใหม่เสียมากกว่า บางครั้งก็พูดทีเล่นทีจริงเมื่อได้รับการป้อนคำถามเข้ามา หรือไม่ก็เป็นการสร้างข่าว สร้างความสำคัญให้ตัวเองมากกว่า อาจกล่าวได้ว่าการพูดถึงการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ที่เชียงใหม่ เป็นการพูดที่ไม่มีความเป็นไปได้แม้แต่น้อย
อนึ่งที่เป็นไปไม่ได้คือ ปัจจัยที่จะรองรับการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ปัจจัยที่ว่านั้นคือ สนามการแข่งขันที่ยังไม่ได้มารตรฐาน ในตอนนั้นก็มี เพียงแค่สนามกีฬาเทศบาลเมืองเชียงใหม่ที่ดีที่สุดมีอยู่เพียงแห่งเดียวและมีเนื้อที่อยู่เพียงจำนวนจำกัด ถ้าขยายสนามแล้วละก็ ทำได้อย่างเดียวคือ การซื้อ ที่ที่ติดกันทางด้านทิศตะวันออกซึ่งเป็นเอกชนออกไปอีก ก็ไม่รู้ว่าจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อ
ประการที่สองเรื่องความเห็นชอบจากรัฐบาลซึ่งก็ไม่รู้ว่ารัฐบาลในยุคนั้นจะเห็นดีเห็นงามด้วยหรือไม่ เนื่องจาก กรุงเทพเป็นเมืองหลวงที่เหมาะจะทำอะไร ที่เป็นหน้าเป็นตาของประเทศไทยไปเสียทุกอย่าง ถ้าจะจัดกีฬาระดับประเทศ อย่างซีเกมส์ที่เชียงใหม่ เวลานั้นคงไม่ใช่เรื่องง่ายแน่
ประการที่สามในตอนนั้นเชียงใหม่ก็ยังไม่ได้มีโรงแรมชั้นหนึ่ง อยู่อย่างระเกะระกะเหมือนอย่างทุกวันนี้ การสร้างหมู่บ้านนักกีฬา กับ การสร้างสนามกีฬาโดย ใช้งบประมาณของรัฐบาลเป็นเรื่องที่ยากมาก
แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เอาเสียเลย การที่เชียงใหม่เป็นเมืองใหญ่อันดับสอง ของประเทศไทย และผ่านการจัดกีฬามาแล้วหลายต่อหลายครั้งไม่ว่าเป็น กีฬาแห่งชาติ กีฬามหาวิทยาลัย และกีฬาอื่น ๆ อีกหลายครั้ง เหมือนกับว่าเป็นประกาศนียบัตรรับรองว่าเมืองเชียงใหม่นั้นสามารถจัดกีฬาระหว่างชาติได้อย่างไม่น่ามีปัญหา
และหลังจากการเป็นเจ้าภาพกีฬาแห่งชาติ เมืองนพบุรีศรนครพิงค์จึงได้เริ่มเปิดตำนานการเป็นเมืองแรก นอกจากกรุงเทพฯ ของประเทศไทย ที่จะ ได้เป็นสถานที่สำหรับจัดการแข่งขันกีฬาระดับประเทศ เช่นซีเกมส์ครั้งที่ 18
ซึ่งกว่าจะเป็นไปอย่างนั้นได้ก็มีเบื้องหน้าเบื้องหลังที่ไม่ง่าย อย่างที่หลายคนเขาคิด ซึ่งก็จะมีในบทต่อ ๆ ไปเพื่อให้ทราบกัน....
บทที่ 1 / 2 / 3 / 4 / 5
